Ομήρου Πνεύμα Αθάνατο

Μετά τη νεκρώσιμη τελετή για τον Πάτροκλο, ο Αχιλλέας διοργανώνει προς τιμή του αθλητικούς αγώνες, στους οποίους δεν παίρνει μέρος ο ίδιος παρά είναι αυτός που προσφέρει τα έπαθλα. Ο Όμηρος περιγράφει διαδοχικά αγώνες αρματοδρομίας, πυγμαχίας, πάλης, δρόμου, δισκοβολίας, τοξοβολίας, ακοντισμού και μονομαχίας με πολεμική εξάρτηση. Τα πολυτιμότερα βραβεία πάνε στους νικητές, όμως όλοι οι αγωνιζόμενοι βραβεύονται. Βραβείο απονέμεται τιμητικά και στον σοφό γέροντα Νέστορα. Στην αρματοδρομία παίρνει μέρος και ο γιος του, Αντίλοχος, ο οποίος ακούει τις οδηγίες τού πατέρα του πριν τον αγώνα.

Πέρα & Πάνω Από Τον Πόλεμο

Είναι αναμενόμενο η Ιλιάδα να θεωρείται ένα έπος πολεμικό, όμως παρουσιάζει κάποιες σημαντικές ιδιαιτερότητες. Ο Όμηρος τις τρομερές σκηνές των μαχών έχει τον τρόπο σε μια στιγμή και τις σβήνει από το μυαλό μας. Δημιουργεί σκηνές πιο ισχυρές από το αίμα και τη βία που μόλις έχει περιγράψει· σκηνές που η φωτεινή απλότητά τους μπορεί να θαμπώσει τη φρικαλεότητα του πολέμου.

Βία & Ανατομία

Ομηρική Μάχη
(ελαιογραφία τού Antoine Joseph Wiertz | πηγή εικόνας)

Στην Ιλιάδα τα συμβούλια των αρχηγών, τις περιγραφές τής ζωής στα αντίπαλα στρατόπεδα, και τις αναφορές στους ελληνικούς θρύλους διακόπτουν μάχες, που περιλαμβάνουν πολλές σκηνές ωμής βίας. Σε μια απ΄αυτές, έχουν σκοτωθεί δύο πολεμιστές, ο Αχαιός Αμφίμαχος και ο Τρώας Ίμβριος. Οι Έλληνες καταφέρνουν να αποκρούσουν την έφοδο του Έκτορα και να πάρουν τα σώματα των νεκρών. Ο λόγος για τον οποίο η απόσπαση των νεκρών ήταν τόσο σημαντική, ώστε να παίρνουν αλόγιστα ρίσκα οι πολεμιστές, φαίνεται στους παρακάτω στίχους.

Άβυσσος η Ψυχή τής Γυναίκας

Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ελένη εγκατέλειψε τη ζωή της στη Σπάρτη και έφυγε με τον Πάρη. Τα τελευταία δέκα περίπου τα έχει περάσει στην Τροία, ανάμεσα σε ξένους να βλέπει, έξω από τα τείχη τής πόλης, Αχαιούς και Τρώες να πολεμούν και να σκοτώνονται για χάρη της.

   Ο Μενέλαος και οι υπόλοιποι Αχαιοί πιστεύουν πως η Ελένη έχει βρεθεί εκεί παρά τη θέλησή της. Αυτό φαίνεται στα λόγια τους σε

Για τα Μάτια μιας Γυναίκας

Μπροστά στα τείχη τής Τροίας είναι παραταγμένοι οι στρατοί Αχαιών και Τρώων και στη μέση ετοιμάζονται να μονομαχήσουν ο Μενέλαος με τον Πάρη. Ο νικητής τα παίρνει όλα. Οι γέροντες της πόλης κάθονται ψηλά σε έναν πύργο και εποπτεύουν τη δράση, όταν εμφανίζεται η Ελένη.

[ Ιλιάδα Γ154-158 ]

---

Κι ως είδαν την Ελένη αντίκρυ τους στον πύργο εκεί να φτάνει,

λόγια ανεμάρπαστα σιγόφωνα σταυρώναν μεταξύ τους :

« Δεν είναι κρίμα αν βασανίζουνται για μια γυναίκα τέτοια

μαζί κι οι Αργίτες οι λιοντόκαρδοι κι οι Τρώες καιρούς και χρόνια ·

τι φοβερά με τις αθάνατες θεές στην όψη μοιάζει.

---

Ο Ιερός Βράχος τής Αθηνάς

Στο τέλος τής ραψωδίας Β, ο Όμηρος παραθέτει έναν μακρύ κατάλογο με τις περιοχές που έστειλαν δυνάμεις στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα του Τρωικού Πολέμου. Ανάμεσα στους συμμάχους των Αχαιών βρίσκεται και η Αθήνα.

Επανάσταση

Παρά τις δυσκολίες τού ταξιδιού στο απρόβλεπτο Αιγαίο, τα πλοία τού Οδυσσέα θα είχαν φτάσει πολύ νωρίτερα στην Ιθάκη. Μετά από τη χώρα των Κυκλώπων, ο στόλος έφτασε στην Αιολία, το νησί τού κυβερνήτη των ανέμων. Ο Αίολος τούς φιλοξενεί και τους βοηθά κλείνοντας τους ανέμους σε έναν ασκό που τους δίνει, και εξαιρώντας μόνο τον δυτικό ούριο άνεμο για να τους πάει άκοπα στην χώρα τους. Όμως τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή, ακριβώς τη στιγμή που όλα έμοιαζαν να τελειώνουν αισίως.